سهراب سپهری

صدا کن مرا

صدای تو خوب است

صدای تو سبزینه آن گیاه عجیبی است

که در انتهای صمیمیت حزن می روید

در ابعاد این عصر خاموش

من از طعم تصنیف درمتن ادراک یک کوچه تنهاترم

بیا تابرایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است

و تنهایی من شبیخون حجم ترا پیش بینی نمی کرد

و خاصیت عشق این است

کسی نیست

بیا زندگی را بدزدیم آن وقت

میان دو دیدار قسمت کنیم

بیا با هم از حالت سنگ چیزی بفهمیم

بیا زودتر چیزها را ببینیم

ببین عقرباک های فواره در صفحه ساعت حوض

زمان را به گردی بدل می کنند

بیا آب شو مثل یک واژه در سطر خاموشی ام

بیا ذوب کن در کف دست من جرم نورانی عشق را

مرا گرم کن

شعر زیبای صدا کن مرا، صدای تو خوب است، صد بار هم این شعر رو بخونم، خسته نمیشم، شعرای سهراب، انگار معجزه میکنن، با روح و روانت بازی می کنن،هر چقدر هم حالم بد باشه کافیه یه شعر ازش بخونم، دگرگون میشم خوشحال میشم حستون رو بعد از خوندن این شعر با من در میون بزارین