مردان بزرگ ترین حقه را از طبیعت خورده اند...

اتفاقا دیروز که داشتم پست قبلی در مورد رابطه خودم و دوستم(مریم) می نوشتم، یه لحظه به ذهنم خطور کرد که میشه یعنی کسی بیاد این مطلبو بخونه و نتونه با چیزایی که من نوشتم ارتباط برقرار کنه، خصوصا آقایون... که این اتفاق افتاد ... خب میتونم بگم یعنی نظر من اینه متاسفانه به خاطر شرایطی که تو ایرانه مثلا همین که از بچگی تو مدرسه از جنس مخالفمون دور هستیم، باعث میشه حتی تا پایان سن بلوغ نتونیم اون شناختی که باید از جنس مخالفمون بدست بیاریم که خیلیا وقتی میرسن پای ازدواج اونوقته که می فهمن فهمیدن همدیگه به این سادگیا ها هم نیست...

اما تو همین محیط وبلاگ، شما وقتی وارد وبلاگ های مختلف می شوید، جدا از قالب وبلاگ .... می فهمین چقدر محتویات و نوشته های وبلاگ ها با هم فرق داره، خیلی راحت میشن دو دسته: دخترونه و پسرونه... البته استثنا از وبلاگ های آموزشی...

در کل آره دنیای زن و مردها با هم متفاوته... روحیات زن ها و مردها گاها برای همدیگه خیلی غریب به نظر می رسه ... یاد حرف داداشم افتادم میگه این زن ها تا یه چیز میشه همدیگه رو بغل میکنن، وقتی همو میبینن فوچ فوچ همدیگه رو ماچ می کنن خخخخخ... عاشق لواشکن، پاستیل... خب تفاوتا همینا هستن دیگه ولی یادمون باشه که باید تفاوتا رو بپذیریم ...

در ارتباط با نوزادا و بچه ها میشه گفت نحوه ی برخورد خانوما با آقایون کاملا متفاوته، خانوما مهر و عاطفه ی بیشتری نسبت به نوزادان دارند خیلی راحتتر با بچه ها انس می گیرن.... وقتی میبنن دوستشون یا خواهرشون حاملست به وجد میان، گاها رو شکمش دست می کشن و مرتب حال نی نی به دنیا نیومده رو می پرسن، و مهم تر اینکه دنیای مادرانه با پدرانه کاملا متفاوته.... مادر اون کسی هست که تو زلزله خودشو انداخته رو بچش تا اون زنده بمونه ولی خودش رفته دیار باقی...

یاد حرف دکتر فرهنگ هلاکویی عزیز افتادم (روانشناس برجسته دنیا) که میگن، مردان بزرگ ترین حقه را از طبیعت خورده اند چون هیچگاه مادر نمی شوند...

دوستان عزیزم نظر بدین